In welke vormen komt de dwangneurose voor?

De dwangneurose is een psychiatrische aandoening die voorkomt bij 2% van de mensen. De aandoening kan samenvallen met andere angststoornissen, zoals de sociale fobie of de gegeneraliseerde angststoornis. Ook vallen dwangklachten vaak samen met depressie en zien we dwang veel terug bij mensen met het syndroom van Gilles de la Tourette.

Dwang kan zich uiten in verschillende vormen, te weten smetvrees, verzameldwang, controledwang, teldwang en intrusies. In dit artikel kunt u veel meer lezen over de verschillen vormen van dwang.

Smetvrees is wellicht wel de meest bekende vorm van de dwangneurose. Mensen met smetvrees zijn bang om besmet te raken. Of juist bang om anderen te besmetten. Het gevolg van deze angst is dat mensen met smevrees zichzelf en hun spullen vaak en lang wassen. Ze hopen hiermee besmetting een halt toe te roepen.

Verzameldwang kan zich uiten in het tot in den treure verzamelen van dingen. Natuurlijk kan iedereen wel een verzameling hebben. Bijvoorbeeld beeldjes van favoriete actiefiguren of posters van favoriete rockbands. Maar de mensen met vezameldwang verzamelen om een hele andere reden: ze durven dingen niet weg te gooien uit angst dat er iets belangrijks of waardevols wordt weggegooid.

Mensen met controle dwang zullen veel en langdurig controleren. Bijvoorbeeld of kranen niet staan te druppen, of gaskranen wel helemaal goed zijn dichtgedraaid en of elektrische apparaten ook wel echt uitstaan. Soms trekt men ook alle stekkers uit de stopcontacten bij het verlaten van de woning. De achterliggende angst is hier de angst om brand te veroorzaken.

Teldwang komt bij bijna alle patiënten voor. Ook wanneer iemand voornamelijk last heeft van één van de andere vormen van dwang, gaat dit in de regel gepaard met tellen. Maar ook het aantal voetstappen van de deur tot aan de auto of het aantal treden van de trap die men oploopt kunnen bij teldwang worden geteld. Wordt dit vergeten of de patiënt raakt de tel kwijt, dan moet het tellen opnieuw gebeuren.

Sommige mensen met dwang hebben godslasterlijke, seksuele of agressieve gedachten. De gemeenschappelijke deler is dat de gdachten schokkend zijn. Bijvoorbeeld het in gedachten beledigen van god of het denken aan het verwonden van een dierbare. Omdat de gedachten voor de patiënt levensecht zijn, wordt er vermijdingsgedrag vertoond. Men gaat de dierbare niet meer zien uit angst hem of haar iets aan te doen of men legt alle scherpe voorwerpen buiten het zicht.

Comments are closed.