De dwangneurose, wat is het?

Wist u dat ongeveer 2 procent van de mensen aan dwangneurose lijdt? Kenmerkend voor dwangneurose zijn angstgedachten en dwangrituelen.

Vaak is de aandoening overgëerfd van ouders of grootouders. Ook bij depressieve klachten loopt iemand risico op dwangklachten. Dwangklachten zien we ook met grote regelmatig bij mensen die Gilles de la Tourette hebben.

Dwang kan door de patiënt als erg heftig worden ervaren. De dwangklachten kunnen de patiënt als het ware helemaal in beslag nemen. De patiënt schaamt zich en komt niet zelden in een sociaal isolement terecht.

Veel patiënten lijden aan de dwangneurose in de vorm van smetvrees. Men heeft hierbij een irreële angst om besmet te raken. Hierdoor zullen dingen die men nodig hebt niet worden aangeraakt. Klik hier voor informatie over smetvrees. Bij smetvrees worden trapleuningen niet gebruikt of opent men deuren met de ellebogen.

Veel mensen met dwangneurose hebben controledwang. Kenmerkend is dat de patiënt vaak controlehandelingen uitvoert. Men controleert bijvoorbeeld steeds of de voordeur wel dicht is. Ook kan het zijn dat langdurig wordt gecontroleerd of de elektrische apparaten en gaskranen in orde zijn voordat men het huis verlaat.

Het uitvoeren van de dwanghandelingen kost erg veel tijd. Uit schaamte kan de patiënt zich gaan terugtrekken. Hierdoor kan hij of zij ook depressieve klachten krijgen. Het is noodzakelijk dat er behandeling plaatsvindt.

Veel patiënten hebben baat bij exposure en responspreventie. Deze methodiek is gericht op het afleren van de dwangrituelen. Daarbij zullen zowel de patiënt als de behandelaar veel geduld moeten hebben. De dwanghandelingen zijn immers niet zo 1-2-3 afgeleerd.

Medicatie is een ander traject dat bewandeld kan worden. Dit heeft vaak de voorkeur wanneer de patiënt ook depressieklachten heeft. In veel gevallen gaat het dan om angstremmende medicijnen zoals oxazepam.

Comments are closed.